niedziela, 28 kwietnia 2019

Psychologia tradycjonalizmu

Przed pojawieniem się serii postów na temat książki Normana Dixona Psychology of Military Incompetence (pol. „O psychologii niekompetencji wojskowej”), pisałem o prałacie Basilu Loftusie, który pokazuje, że szacunek do zasad charakteryzuje pedantycznych konformistów ze słabym ego.  Taki wniosek pozwala jemu – a także wielu innym – sądzić, że teologiczny i liturgiczny tradycjonalizm przejawia się pewnego rodzaju „sztywnością” utrudniającą skuteczną działalność duszpasterską.

W ogólny sposób pokazałem już, co jest nie tak z tym argumentem. Jest rzeczą oczywistą, że ludzie ze słabym ego i chorobliwym strachem przed porażką będą unikać ryzyka i szukać aprobaty u swoich kolegów i przełożonych nie wychodząc przed szereg. Tymczasem w realiach posoborowych to nie konserwatyści i tradycjonaliści są obsypywani pochwałami ze strony katolickich czy nie-katolickich instytucji wpisujących się w główny nurt. Uznanie zdobywają natomiast osoby postępujące zgodnie z liberalnymi standardami. Może więc dziwić, że Loftus i jemu podobni tego nie dostrzegli. Jednak, jak zauważyłem, klasyczne ujęcia teorii psychologicznych, z których czerpali – w tym teorie Dixona – często mylą nonkonformistyczną skłonność do podejmowania ryzyka przez osoby z silnym ego i odwagą cywilną z liberalnym naruszaniem tradycyjnych norm oraz z naruszeniem norm przez osoby skoncentrowane jedynie na własnej przyjemności.

wtorek, 23 kwietnia 2019

Joseph Shaw: Kardynał Sarah proponuje reformę Mszy trydenckiej


W zeszły weekend, z okazji 10. rocznicy ogłoszenia motu proprio Summorum Pontificum, kardynał Robert Sarah zwrócił się do uczestników rzymskiej pielgrzymki Populus Summorum Pontificum. Gwinejski purpurat odniósł się także do reakcji na jego wcześniejsze wypowiedzi dotyczące „pogodzenia” zwyczajnej oraz nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego.

W lipcu mówiłem o możliwym przyszłym pojednaniu między obiema formami rytu rzymskiego. Niektórzy odebrali moją prywatną opinię jako zapowiedź powstania planu obliczonego na narzucenie hybrydowego rytu mającego być wyrazem kompromisu, który nie zadowalałby nikogo, a przy okazji znosiłby usus antiquior. Taka interpretacja stoi w sprzeczności z tym, co miałem na myśli. Moim pragnieniem jest, by zachęcić do jeszcze głębszej refleksji nad tymi sprawami w duchu pobożnej roztropności. Obie formy rytu rzymskiego, które są dzisiaj w użyciu mogą zostać ulepszone w odpowiednim czasie. 

Kardynał Sarah wyraźnie chce uspokoić katolików przywiązanych do formy nadzwyczajnej, przy czym nie rezygnuje ze swoich planów. Do pojednania, którego pragnie, powinno dojść jedynie po uważnej analizie oraz z uwzględnieniem wrażliwości wiernych przywiązanych do formy nadzwyczajnej.

niedziela, 14 kwietnia 2019

Triduum Sacrum 2019



Publikujemy zestawienie świątyń, w których podczas tegorocznego Wielkiego Tygodnia i Triduum Paschalnego (18-20 kwietnia) będzie celebrowana liturgia w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego sprawowana na mocy motu proprio Summorum Pontificum papieża Benedykta XVI. 

Jeśli w jakimś innym kościele także planowane są takie celebracje, prosimy o wiadomość na redakcyjny adres lub wiadomość na naszym profilu fb.


Białystok - kaplica pw. Imienia Maryi i św. Stanisława BM:
Wielki Poniedziałek - 7.00 i 18.00
Wielki Wtorek - 7.00 i 18.00
Wielka Środa - 7.00 i 18.00
Wielki Czwartek:
      – Msza Wieczerzy Pańskiej – godz.: 18:00,
      – Gorzkie Żale,
      –  adoracja w ciemnicy do północy.
Wielki Piątek:
      – Droga Krzyżowa – godz.: 15:00,
      – Liturgia Męki Pańskiej – godz.: 17:00,
      – adoracja przy grobie przez całą noc.
Wielka Sobota
      – poświecenie pokarmów – godz.: 12:00
      – Wigilia Paschalna – godz.: 19:30
      – czuwanie przy grobie przez całą sobotę (z przerwą na Wigilię Paschalną), aż do rezurekcji
Niedziela Zmartwychwstania
      – czuwanie przy grobie do rezurekcji
      – Rezurekcja – godz.: 6:00

Bytom - kościół pw. Ducha Świętego:
Wielki Czwartek - 19.00 (po liturgii adoracja do godz. 24.00)
Wielki Piątek - 19.00
Wigilia Paschalna - 21.00 (święcenie pokarmów pięć minut przed liturgią)

Częstochowa – Sanktuarium Miłosierdzia Bożego  w Częstochowie przy ul. ks. Kordeckiego 49 (w starym kościele):
Wielki Czwartek – 18.00
Wielki Piątek – 17.00
Wigilia Paschalna – 20.00

Józefów (koło Warszawy) – dolny kościół pw. Matki Bożej Częstochowskiej
Wielki Czwartek – 20.00
Wielki Piątek – 15.00
Wigilia Paschalna – 20.30

Kraków – kościół pw. Świętego Krzyża:
Wielki Czwartek – 20.30
Wielki Piątek – 15.00
Wigilia Paschalna – 21.00 (po liturgii poświęcenie pokarmów)
Liturgie będą sprawowane według obrzędów Triduum Sacrum sprzed reform Piusa XII.

Kraków - kościół pw. Zmartwychwstania Pańskiego
Ciemna Jutrznia, piątek - 8.00

Lublin – kościół pw. Niepokalanego Poczęcia NMP:
Wielki Czwartek – 18.00
Wielki Piątek – 18.00 (o 17.00 Droga Krzyżowa)
Wigilia Paschalna – 20.30
Ciemne Jutrznie (piątek i sobota) – 9.00

Łódź – kaplica przy kościele pw. Chrystusa Odkupiciel, ul. Żubardzka:
Wielki Czwartek – 19.00
Wielki Piątek – 20.00
Wigilia Paschalna – 21.00

Poznańkaplica pw. Świętej Rodziny, ul Krysiewicza:
Wielki Czwartek – 18.30
Wielki Piątek – 18.30
Wigilia Paschalna – 20.30

Poznań – kościół pw. Maryi Królowej na Wildzie:
Wielki Piątek – 15.00

Rzeszów - kaplica Domu Diecezjalnego TABOR, ul. Połonińska 25
Wielki Czwartek - 20.00
Wielki Piątek - 20.00
Wigilia Paschalna - 16.00 (święcenie pokarmów po liturgii)

Stobno (koło Szczecina) – kościół pw. Matki Bożej Fatimskiej:
Wielki Czwartek – 19.30
Wielki Piątek – 19.30
Wielka Sobota – 21.00

Szczecin – kościół pw. św. Antoniego z Padwy:
Ciemne Jutrznie:
Wielki Czwartek – 8.00
Wielki Piątek – 7.00
Wielka Sobota – 7.00
Brak Mszy św.

Warszawa - kościół pw. św. Klemensa
Wielki Czwartek - 22.15
Wielki Piątek - 15.30
Wielka Sobota - 23.00


Wrocław – kościół pw. NMP na Piasku:
Wielki Poniedziałek – 19.00
Wielki Wtorek – 19.00
Wielka Środa – 19.00
Wielki Czwartek – 20.00
Wielki Piątek – 20.30
Wigilia Paschalna – 16.00
Ciemne Jutrznie (18–20 marca) – 6.30

------
2019: 12

poniedziałek, 8 kwietnia 2019

P. Kwasniewski: Dwanaście powodów, aby nie faworyzować Novus Ordo — polemika z ks. Longeneckerem



Ks. Longenecker napisał kilka dobrych książek i artykułów. Przed laty z przyjemnością czytałem jego publikację o św. św. Benedykcie i Teresie z Lisieux. Jej lektura wiele mi dała. Również najnowsze dzieło księdza na temat prawdziwości podania o Trzech Królach jest interesujące.

Jednak gdy chodzi o kwestie związane z liturgią, wydaje się, że ks. Longenecker nie wie, o czym mówi. Każde twierdzenie wyrażone przez niego w artykule „Dwanaście rzeczy, które lubię wnowej mszy” można obalić i obalono już w obszernej literaturze przedmiotu, której zdaje się być nieświadomy. W rzeczy samej artykuł ten ujawnia jego słabą znajomość historii, przebiegu i istoty reformy liturgicznej (dobrze udokumentowanych np. w biografii abp. Annibale Bugniniego) oraz kontrastującego z nią bogactwa tradycyjnej mszy.

Przyjrzyjmy się zatem dwunastu zaletom nowej mszy, jakie przedstawia w swoim artykule ks. Longenecker.

  1. Jest przystępna. Sprawowanie liturgii w języku narodowym czyni ją zrozumiałą dla ludzi. Co w tym złego?