wtorek, 19 maja 2020

Ksiądz Zuhlsdorf o „ankiecie” dotyczącej Summorum Pontificum – kazanie i wskazówki

Jakiś czas temu pojawiła się informacja o wysyłanej przez Kongregację Nauki Wiary ankiecie. Kwestionariusz skierowany do biskupów świata dotyczy wdrażania postanowień Summorum Pontificum. Takie działanie watykańskiej dykasterii może wydawać się zaskakujące, jednak ja wcale tak nie uważam. Czułem, że coś jest na rzeczy, kiedy jakiś czas temu biskup amerykańskiego Boise, Peter Christensen, próbował ultra vires rozprawić się z tradycyjnymi praktykami religijnymi. W marcowo-kwietniowym wydaniu Idaho Catholic Register biskup Christensen polecił księżom ze swojej diecezji, by informowali go na bieżąco o sytuacji tradycyjnej Mszy. Dlaczego? Oto, jaki podał powód: „dane te należy przekazywać Stolicy Apostolskiej w czasie każdej wizyty ad limina Apostolorum. Zatem, aby należycie prowadzić statystki, proszę byście powiadamiali mnie o takich praktykach, nie zapominając o częstotliwości sprawowania liturgii według Mszału wydanego w 1962 roku oraz liczby wiernych, którzy w niej uczestniczą”. W lutym tego roku, przed ukazaniem się notatki Christensena, biskupi z diecezji znajdujących się w północno-zachodniej części USA (czyli także biskupi z diecezji Boise) udali się do Rzymu z wizytą ad limina Apostolorum. W tym momencie zacząłem podejrzewać, że coś jest na rzeczy.

czwartek, 26 marca 2020

Dlaczego tradycyjny ruch ma się w niektórych krajach lepiej, a w innych gorzej?

Czy zauważyliście, że granice europejskich regionów winiarskich praktycznie pokrywają się z granicami Cesarstwa Rzymskiego i dzielą Stary Kontynent na część protestancką i katolicką? Oczywiście to zbyt duże uproszczenie. Bo przecież terytorium dzisiejszej Polski nigdy nie wchodziło w skład Imperium Rzymskiego, a jeśli chodzi o wino, to ostatnio słyszałem, że produkuje je się i w Irlandii. Przed spadkiem temperatur w XVII wieku nawet Anglia wytwarzała nieco tego trunku i dzisiaj powraca do tych praktyk. Czy globalnie ocieplenie zatem pozytywnie wpłynie na ewangelizację?

Z jednej strony można zaobserwować pewien usankcjonowany historycznie model, jednak, kiedy wniknie się w szczegóły, to okazuje się, że nic nie jest takie proste, jak by się mogło wydawać. Podobnie ma się rzecz z ruchem na rzecz tradycyjnej Mszy świętej – istnieje pewne ogólne rozróżnienie oraz anomalie, które nie pasują do modelu. Trzeba wyjaśnić tę zagadkę. W innym miejscu tego wydania przytaczamy rozdział z książki Una Voce: a History of the FIUV, w którym Leo Darroch opisuję kwestię sześciu założycieli Fedracji Una Voce – przedstawicieli Norwegii, Francji, Anglii i Walii, Szkocji, Niemiec oraz Austrii.

Nie ma w tym nic dziwnego, że kraje rządzone przez komunistów czy też te mniej zamożne daleko spoza Europy, jak np. kraje Afryki czy południowo-wschodniej Azji, nie mogły być częścią tych historycznych wydarzeń. Jednak pozostaje pytanie, dlaczego nie było reprezentacji z Hiszpanii, Włoch, Irlandii czy też Ameryki Łacińskiej, czyli terenów, gdzie katolicyzm jest głęboko zakorzeniony w kulturze?

wtorek, 18 lutego 2020

Ogólnopolskie Rekolekcje Wiernych Tradycji Łacińskiej – Tradicolekcje2020.

W dniach 5-8 marca (dla Pań) i 12-15 marca (dla Panów) odbędą się rekolekcje stanowe w ciszy, dedykowane wiernym Tradycji Łacińskiej. W bieżącym roku będzie to już trzecia edycja Tradicolekcji, które obok pielgrzymki Tradiclaromontana i spotkań Tradicamp na stałe wpisały się w doroczny kalendarz wspólnoty wiernych Tradycji Łacińskiej. Tradicolekcje odbywają się w zamkniętym domu rekolekcyjnym sióstr Antoninek, kilkaset metrów od sanktuarium na Jasnej Górze. Każdego dnia istnieje możliwość uczestnictwa w Apelu Jasnogórskim. W programie: tradycyjne Msze Święte, adoracje Najświętszego Sakramentu i nabożeństwa, kazania i konferencje, czytania duchowe, spowiedź i osobiste kierownictwo duchowe. Uczestnicy w trakcie rekolekcji (za wyjątkiem modlitw) zachowują milczenie i poświęcają dużo czasu na rozważania.

niedziela, 19 stycznia 2020

Działalność Bractwa św. Piotra na świecie


Bractwo Kapłańskie św. Piotra (FSSP) jest największym zgromadzeniem na prawie papieskim używającym w liturgii wyłącznie nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego. Stowarzyszenie powstało 31 lat temu. Dzieli się na okręgi i regiony.





Okręg francuskojęzyczny

Okręg istnieje od założenia Bractwa Św. Piotra w 1988 roku. Ks. Denis Coiffet (1952-2015), jeden z założycieli Bractwa, zorganizował kilka apostolatów jako pierwszy Przełożony Okręgowy. Okręg obsługuje obecnie 60 apostolatów we Francji i francuskojęzycznej części Belgii.

Praca Okręgu jest skupiona na dostarczaniu pełnej katolickiej formacji dla wiernych w miejscach, gdzie służy poprzez liturgię Mszy tradycyjnej, nabożeństwa i pielgrzymki, kształcenie osób dorosłych, katechezy z les Trois Blancheurs, harcerstwo katolickie, rekolekcje, publikacje i wsparcie rodzin w oparciu o grupy takie jak Domus Christiani. Okręg założył także i rozwinął szereg szkół, zarówno lokalnych jak i z internatem, odpowiadając na duże zapotrzebowanie na katolicką edukację od szkoły podstawowej po uniwersytet. Okręg francuski ma siedzibę główną w Bourges we Francji, a jego przełożonym jest ks. Benoît Paul-Joseph.

Strona Okręgu francuskiego: www.fssp.fr

Okręg niemieckojęzyczny


niedziela, 12 stycznia 2020

O Instytucie Chrystusa Króla Najwyższego Kapłana


Instytut Chrystusa Króla Najwyższego Kapłana jest stowarzyszeniem życia apostolskiego, funkcjonującym na prawie papieskim. Celem działania Instytutu jest oddawanie czci Bogu oraz uświęcanie kapłanów w służbie Kościołowi i wiernym. Głównym celem stowarzyszenia jest działalność misyjna: niesienie Królestwa Pana naszego Jezusa Chrystusa we wszystkie dziedziny życia. Naszą pracę wykonujemy w zawierzeniu Niepokalanemu Poczęciu, któremu Instytut jest poświęcony. 

Instytut został założony w 1990 roku przez księdza prałata Gilles’a Wacha i księdza Philippe’a Morę w Gabonie, gdzie dalej prowadzi swoją działalność. Obecnie dom generalny i międzynarodowe seminarium znajdują się we włoskim Gricigliano, w archidiecezji florenckiej.

Uznając wagę głębokiej harmonii między wiarą, liturgią i życiem oraz moc, z jaką piękno pociąga ludzkie zmysły ku rzeczom wyższym, Instytut za integralną część swojego charyzmatu uznał sprawowanie Najświętszej Ofiary Mszy Świętej i innych sakramentów w rycie tradycyjnym, według ksiąg liturgicznych z 1962 roku. Wielka troska o uroczystą liturgię, całkowita wierność doktrynie katolickiej i Ojcu Świętemu oraz świadomość kluczowej roli łaski, a przede wszystkim miłości – to najważniejsze elementy duchowości Instytutu, oparte na naukach trzech jego patronów: św. Benedykta, św. Tomasza z Akwinu i św. Franciszka Salezego. Nasze motto, zaczerpnięte od św. Pawła, brzmi: „Żyj prawdą w miłości”. Instytut działa w dwunastu krajach, w ponad pięćdziesięciu lokalizacjach, gdzie nasi księża w różny sposób pracują na rzecz powierzonych sobie dusz. W szeregach Instytutu występują również oblaci, którzy wspierają księży w ich działalności apostolskiej. Oprócz tego, w 2004 roku, kanonicznie zatwierdzone zostało zgromadzenie sióstr zakonnych, które ma za zadanie wspomagać księży poprzez modlitwę i pracę apostolską. 

Historia młodego Instytutu

sobota, 11 stycznia 2020

Instytut Chrystusa Króla przejął kościół od protestantów w Irlandii Północnej


Dziewiętnastowieczny prezbiteriański zbór Fortwiliam and Macrony został zamknięty w listopadzie 2018 roku, a budynek został zakupiony przez Instytut Chrystusa Króla Najwyższego Kapłana (ICKSP).

ICKSP rozpoczął działalność swego nowego apostolatu uroczystymi nieszporami 10 grudnia 2019 roku, a dzień później przełożony generalny Instytutu odprawił Mszę Świętą solenną. Biskup ordynariusz Down-Connor Noel Treanor uczestniczył zarówno w nieszporach, jak i we Mszy.

Jak mówił biskup Treanor w wywiadzie dla BBC, jest to miara postępu, który został osiągnięty w relacjach ekumenicznych. Sami prezbiterianie byli zadowoleni z faktu, że kościół będzie nadal służyć do kultu chrześcijańskiego.



W Irlandii Północnej jest obecnie pięć kościołów, w których sprawowana jest liturgia w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego.

logo Instytutu: Tom Lemmens [CC BY-SA]

czwartek, 2 stycznia 2020

Tradycyjni redemptoryści z wyspy Papa Stronsay: krótka historia Synów Najświętszego Odkupiciela

Wyspa Papa Stronsay
Zdjęcie: Lis Burke, źródło: Wikimedia Commons
Dnia 18 czerwca 2008 roku Synowie Najświętszego Odkupiciela (Redemptoryści Zaalpejscy) zostali przyjęci z powrotem do pełnej jedności ze Stolicą Piotrową.  Redemptoryści Zaalpejscy są teraz w pełni zjednoczeni z Jedynym Świętym Katolickim Apostolskim Kościołem.

Fundacja
W marcu 1987 młody ksiądz redemptorysta poszukując sensu zamieszania w Kościele i odkrywając przez przypadek, że kryzys w Kościele powstał i był spowodowany kryzysem liturgii, jednocześnie odkrywając w sobie zarówno przekonanie o swojej potrzebie odprawiania pozornie zabronionej „starej Mszy” i byciu z tego powodu w trudnej sytuacji, zwrócił się do arcybiskupa Lefebvre 'a po radę i pomoc.