środa, 8 lutego 2017

O wyborze tradycyjnego seminarium


Wraz z rozwojem ruchu tradycyjnego w Polsce, rośnie także liczba młodych mężczyzn, odczuwających powołanie do kapłaństwa i chcących otrzymać tradycyjną formację. W związku z tym zamieszczam, kilka rad dla osób zainteresowanych tradycyjną formacją kapłańską.


Najlepszą i najroztropniejszą metodą zdobycia informacji na temat danego zgromadzenia i jego domu formacyjnego jest szukanie „u źródła”. Warto w tym celu spróbować skontaktować się z księżmi i klerykami danego zgromadzenia, poprosić ich o rozmowę, spotkanie (klerycy, mimo iż przebywają za granicą – mają też czas ferii i wakacji). Dobrym pomysłem jest także osobiste odwiedzenie samego domu formacyjnego,  by na miejscu poznać kadrę i zdobyć więcej informacji na temat formacji kapłańskiej i samego zgromadzenia.
Dla przykładu:

  • Seminarium Bractwa Św. Piotra w Wigratzbad jest bardzo otwarte na gości z całego świata i daje im możliwość spędzenia kilku dni „jak seminarzysta”. Można w tej sprawie skontaktować się z odpowiednim prefektem (szczegóły pod tekstem). Księża i seminarzyści mówią w języku angielskim – do odwiedzin nie jest konieczna znajomość języka wykładowego.
  • W Polsce pracuje trzech księży z Instytutu Dobrego Pasterza, którzy studiowali w seminarium w Courtlain we Francji.
  • Instytut Chrystusa Króla ma na swojej stronie internetowej specjalny formularz kontaktowy w języku angielskim (szczegóły pod tekstem).


Warto też zwrócić uwagę, że nasi znajomi chodzący na Starą Mszę, czy też osoby uznawane w naszym lokalnym środowisku tradycji za autorytety, niekoniecznie muszą mieć rozeznanie w kwestii tego w jaki sposób funkcjonują seminaria, jak przebiega formacja kapłańska w miejscach, które są daleko od Polski. To, że Twój lokalny ceremoniarz uważa, że dane zgromadzenie ma najładniejsze koronki na zdjęciach i że to właśnie do niego powinieneś wstąpić, nie powinno być żadną wskazówką – to Twoje życie, Twoje powołanie i Twoja decyzja. Konsekwencje Twoich decyzji też poniesiesz Ty, a nie zapalony ceremoniarz, który się do seminarium nie wybiera.

Trzeba też pamiętać, że w Polsce ruch tradycji opiera się głównie na kapłanach diecezjalnych – mamy tylko kilku tradycyjnych księży, kilka placówek tradycyjnych instytutów – w porównaniu z Francją, Włochami czy Niemcami to bardzo niewiele – tradycyjne Instytuty są w Polsce w zarodku, dlatego łatwo wpadamy w pokusę stwierdzenia, że „to zgromadzenie nic nie robi”. Sytuacja na Zachodzie wygląda nieco inaczej, tam miejsca celebracji Starej Mszy są związane przede wszystkim z tradycyjnymi instytutami, a ich życie i organizacja wygląda inaczej. Przykładowo we Francji IBP i FSSP prowadzą bardzo rozbudowane duszpasterstwo quasi-parafialne, duszpasterstwo młodzieży oraz obozy dla skautów. Niemieckojęzyczne FSSP przykłada również dużą wagę do pracy z dziećmi i młodymi ludźmi w ramach katechez. Domy FSSP zastępują wielu wiernym parafialne duszpasterstwo pod każdym względem. Bractwo prowadzi akcje pro-life, regularne rekolekcje wyjazdowe czy też kursy celebracji Starej Mszy dla kapłanów diecezjalnych i zakonnych.

Pozostaje jeszcze kwestia języka: dziś w przypadku wszystkich seminarium tradycyjnych na świecie. Aby w nich studiować, trzeba nauczyć się angielskiego, niemieckiego, włoskiego lub francuskiego. Dla młodego człowieka może to brzmieć przerażająco. Każde seminarium ma swoje wymogi dotyczące poziomu znajomości języka. W nauce języka pomocne może być wzięcie udziału w wymianie szkolnej/studenckiej, intensywnym kursie lub podjęcie pracy w danym kraju choćby na kilka miesięcy. Nauka jest wtedy intensywniejsza, okoliczności zmuszają do używania języka i pewne rzeczy przychodzą łatwiej. Z całą pewnością naukę języka wykładowego będzie się kontynuowało także podczas pobytu w seminarium, zwłaszcza w zakresie terminologii stricte kościelnej czy biblijnej. W przypadku seminariów, w których studiują lub studiowali polscy klerycy, dobrze jest zasięgnąć od nich informacji, w jaki sposób oni nauczyli się języka i jakie trudności przeżywali.

Trzeba pamiętać o tym, że celebracje liturgiczne to tylko pewien wycinek formacji seminaryjnej. Oprócz niej istnieje także studium, życie wspólnotowe i wiele innych czynników takich jak opieka duchowa oraz praca nad sobą i własną duchowością. Warto przyjrzeć się również tym aspektom formacji.

Ważne jest nie tylko samo powołanie do kapłaństwa, ale także to, czy jest się powołanym do służby Panu Bogu w ramach tego konkretnego zgromadzenia. Każdy tradycyjny instytut ma swoją własną duchowość, swoje wewnętrzne reguły, siatkę domów i miejsc celebracji, a także bazę lokalową. Warto choć trochę je poznać, aby mieć rozeznanie. Dla przykładu, Bractwo Św. Piotra oprócz tradycyjnej liturgii pielęgnuje także życie wspólnotowe (kapłani mieszkają w domach po 2-3 lub więcej) i wspólne odmawianie godzin kanonicznych z brewiarza. Dosyć powszechny jest w FSSP także ignacjański model duchowości. Instytut Chrystusa Króla jest zgromadzeniem z wyraźnym rysem misyjnym, na ich stronach internetowych można znaleźć informacje o inspiracjach salezjańską duchowością.

Poniżej kilka linków i adresów e-mail, które mogą być pomocne (to  oczywiście nie jest wyczerpująca lista zgromadzeń, ani nawet ich stron czy adresów kontaktowych).


Informacje i kontakt z ICRSP:
http://www.institute-christ-king.org/vocations/packet/
https://www.icrsp.org/accueil.htm
http://www.institute-christ-king.org/vocations/vocation-questions/
info@icrsp.org

Informacje i kontakt z seminarium IBP w Courtlain:
http://www.seminairesaintvincent.fr/la-vocation-sacerdotale-de-linstitut-du-bon-pasteur/
http://www.seminairesaintvincent.fr/blog/category/coordonnees/

Kontakt z seminarium FSSP w Wigratzbad (można pisać w języku angielskim):
dla sekcji niemieckojęzycznej: ks. Bernward Deneke FSSP, pbd@fssp.eu,
sekcja francuskojęzyczna poprzez formularz: http://fssp.eu/pages/fr/contact.php?lang=FR
odpowiedzialny za gości dla obu sekcji: ks. Stefan Reiner FSSP reiner@fssp.org
adresy rektora i pozostałych kapłanów:
http://petrusbruderschaft.de/pages/wo-wir-sind/deutschland/priesterseminar/home.php

Instytut Św. Filipa Neri w Berlinie
http://www.institut-philipp-neri.de/
Instytut prowadzi niewielkie seminarium zwane der Baronius-Akademie


Źródło: List do Redakcji UnaCum.pl

Fot. Joseph Shaw