wtorek, 19 listopada 2013

Federacja Una Voce

Początki
W 1964 roku dr Borghild Krane, sławna norweska psycholog, wysłała apel do zatroskanych katolików zachęcając ich do wspólnego działania w obronie dziedzictwa liturgicznego Kościoła. W rezultacie w latach 1964-1965 zostało założonych szereg krajowych stowarzyszeń. Delegaci z sześciu europejskich organizacji spotkali się w Rzymie na początku 1965, a Międzynarodowa Federacja została formalnie ustanowiona w Zurychu 8 stycznia 1967 roku, gdzie delegaci z 20 stowarzyszeń zatwierdzili wstępny statut i wybrali pierwszą Radę Federacji.



Ruch świeckich
Międzynarodowa Federacja Una Voce jest ruchem świeckich. Jej podstawowe cele dotyczą utrzymania w użyciu w Kościele Missale Romanum papieża Jana XXIII (edycja z roku 1962) jako jednej z form celebracji liturgicznej a także ochrony i promocji używania łaciny, chorału gregoriańskiej oraz polifonii sakralnej.
Walne Zgromadzenie odbywa się co dwa lata. Podczas Zgromadzenia wybierana jest Rada oraz Prezydent Federacji. Obecnym prezydentem jest James Bogle ze stowarzyszenia Una Voce Australia rezydujący w Anglii. Wiceprezydenci Federacji pochodzą z Meksyku, Kanady i Polski. Skarbnikiem jest Brytyjczyk, natomiast sekretarzem Irlandczyk.
Federacja jest uznawana przez Stolicę Apostolską, a jej przedstawiciele są przyjmowani z uprzejmością i szacunkiem w rzymskich kongregacjach. Przez lata swego istnienia Federacja wiele razy skutecznie interweniowała w wielu okazjach związanych z ochroną tradycyjnej Mszy oraz starożytnych praktyk liturgicznych.
Pierwszy prezydent Federacji dr Eryk de Saventhem był kluczową osobą w przekonaniu papieża Jana Pawła II do zwołania specjalnej Komisji Kardynałów, która miała zbadać sytuację dotyczącą odprawiania Mszy tradycyjnej.
Federacja nie jest organizacją kierowaną odgórnie przez jakiś centralny komitet. Każde narodowe stowarzyszenie jest autonomiczną organizacją, która jest zachęcana do zrobienia wszystkiego, aby osiągać na poziomie lokalnym cele Federacji. Kierownictwo Międzynarodowej Federacji ma natomiast lepsze możliwości do reprezentowania wspólnych spraw tradycyjnych katolików z całego świata na najwyższych poziomach hierarchii kościelnej. Rozmowy z Rzymem są zazwyczaj przeprowadzane w sposób dyskretny i nie są upublicznianie.

Członkostwo
Międzynarodowa Federacja reprezentuje 43 organizacje członkowskie z: Anglii i Walii, Argentyny, Australii, Austrii, Białorusi, Brazylii, Chile, Chorwacji , Filipin, Francji, Niemiec, Indii, Irlandii, Japonii, Kanady, Malty, Meksyku, Niderlandów, Kolumbii, Kostaryki, Kuby, Łotwy, Norwegii, Nowej Zelandii, Peru, Polski, Portugalii, Peurto Rico, Republiki Południowej Afryki, Rosji, Stanów Zjednoczonych, Szkocji, Hiszpanii, Ukrainy, Włoch.
Od czasu ogłoszenia motu proprio Summorum Pontificum w lipcu 2007 roku przez papieża Benedykta XVI Federacja znacząco się rozwinęła przyjmując 17 nowych organizacji członkowskich. Prośby o informacje i pomoc nadeszły  także z Danii, Hondurasu, Węgier, Indii, Indonezji, Kenii, Litwy, Luxemburgu, Panamy, Borneo i Słowenii. Co może być zaskakujące, większość tych zapytań została przesłana przez ludzi młodych, którzy odkrywają piękno i duchowość tradycyjnej liturgii katolickiej oraz chcieliby z niej czerpać.

Komentarze ze strony kardynałów
·         „Międzynarodowa Federacja Una Voce odegrała istotną rolę wspierając używanie Mszału Rzymskiego z roku 1962 w posłuszeństwie dyrektywom Stolicy Apostolskiej. Za tę cenną służbę wyrażam moją wdzięczność członkom Federacji oraz daje swoje błogosławieństwo” Kardynał Józef Ratzinger, Prefekt Kongregacji Doktryny Wiary, z przemowy do Federacji Una Voce w dniu 25 lipca 1996 roku
·         Kardynał Medina Estevez, emerytowany prefekt Kongregacji Kultu Bożego stwierdził, że użycie mszału z 1962 roku powinno być przyznane wszystkim, którzy o to proszą. Przyznał to na podstawie swoich własnych badań, z których wynika, że ryt Piusa V nigdy nie został zniesiony.
·         Dnia 4 września roku 2000 kardynał Castrillon Hoyos powiedział reprezentantom Una Voce, że uznaje Mszał Piusa V za wspaniały skarb Kościoła. Nie widzi powodu, dla którego nie powinniśmy dostać prawa używania ksiąg liturgicznych, które były w użyciu w roku 1962. W jego opinii motu proprio Ecclesia Dei nałożyło na biskupów poważne odpowiedzialności związane z jego implementacją. Tylko w przypadku poważnych powodów przeciwko jego użyciu prośby wiernych powinny zostać odrzucone.

Papież Benedykt XVI
Dnia 7 lipca 2007 roku, ku olbrzymiej satysfakcji członków Federacji, nasz Ojciec Święty papież Benedykt XVI promulgował swoje motu proprio Summorum Pontificum, które stwierdza jednoznacznie, że Mszał bł. Jana XXIII (1962) nigdy nie był zniesiony „i musi być odpowiednio uznany ze względu na czcigodny i starożytny zwyczaj”.
„Prawdą jest, że liturgia łacińska Kościoła w różnych formach w ciągu wieków chrześcijaństwa napędzała życie duchowe niezliczonej rzeszy świętych oraz że dzięki religii umocniła wiele narodów i ożywiła ich pobożność.” [Summorum Pontificum]

Kontakt
Prezydent: p. James Bogle. Anglia E-mail: president@fiuv.org
Sekretarz: Thomas Murphy. Irlandia. E-mail: thomas.murphy@fiuv.org

Stowarzyszenie Una Voce Polonia. Polska – członek Federacji Una Voce : www.unavocepolonia.pl

źródło: www.fiuv.org